เขาใหญ่ ย้อนกลับไปเมื่อร้อยกว่าปีที่แล้ว พื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ในปัจจุบันยังคงเป็นป่าดงดิบผืนใหญ่ที่ทอดยาวมาตั้งแต่เทือกเขาเพชรบูรณ์จนถึงเทือกเขาสันกำแพง และติดต่อไปจรดถึงเทือกเขาพนมดงรักบนพรมแดนติดกับประเทศกัมพูชา สภาพภูมิศาสตร์ที่เหมาะสมทำให้เทือกเขาที่ทอดยาวนี้ได้รับความชุ่มชื้นจากลมมรสุม ผืนป่าใหญ่นี้จึงเป็นต้นธารน้ำมากมายที่หล่อเลี้ยงคนภาคกลางและภาคอีสาน ในขณะเดียวกันก็ทำหน้าที่เป็นปราการที่แบ่งที่ราบลุ่มภาคกลางกับที่ราบสูงภาคอีสานออกจากกันโดยสิ้นเชิง

     คำเล่าขานครั้งเก่าก่อนของชาวบ้านทำให้คนรุ่นหลังรู้ว่า ป่าเขาใหญ่ที่เห็นอยู่วันนี้ เมื่อก่อนมีชื่อเรียกว่า "ป่าดงพญาไฟ" ป่าที่รกทึบเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายไข้ป่าและภยันตรายนานับประการได้คร่าชีวิตผู้ที่ต้องเดินทางผ่านป่าผืนนี้ไปมาระหว่างภาคกลางกับภาคอีสานนับไม่ถ้วน

     ป่าดงพญาไฟผืนใหญ่ถูกตัดออกจากกันครั้งแรก เมื่อหลายสิบปีที่แล้ว เมื่อครั้งที่มีการตัดทางรถไฟเชื่อมภาคกลางกับภาคอีสานตามด้วยทางหลวงหมายเลข 2 หรือถนนมิตรภาพที่สร้างขึ้นในเวลาต่อมา แม้การก่อสร้างถนนกลางป่าดงดิบผืนนี้ต้องแลกด้วยชีวิตคนงานมากมายจากพิษของไข้ป่า แต่หลังจากนั้นเพียงไม่นานเมื่อถนนและทางรถไฟซ่อมเสร็จ ราษฎรเริ่มอพยพเข้ามาตั้งรกราก ชื่อ "ดงพญาไฟ" ก็ถูกแปรเปลี่ยนเป็น "ดงพญาเย็น" พร้อม ๆ กับความโหดร้ายของไข้ป่าสัตว์ร้ายในป่าดิบที่ลดน้อยลงเรื่อย ๆ อ่านต่อ คลิ๊ก .. ประวัติเขาใหญ่